- Rozstrzelać ich! Wszystkich! bez wyjątku! – wódz IV RP macha histerycznie skórzaną spicrutą.

Ubrany jest w mundur i wysokie, wypolerowane na glanc oficerki. Jego głos zdradza oznaki wściekłości
- co oni sobie myślą? Będą mi tu targowicę urządzać? Pod mur!
- Szefie, nie możemy – mówi cicho Ludek zwany też trzecim bliźniakiem
- Nie możemy – odważają się następni, Gosiu, Kuchcik, Kamyk, Zbysiu niszczarka i inni
- Jeszcze nie – dodaje Bulterier z wielce tajemniczą miną

Wódz krąży jeszcze chwilę po gabinecie, uspokaja się. W końcu przysiada na na fotelu. Wzdycha i patrzy na swoich wiernych towarzyszy walki. Po chwili milczenia, mówi:

- Dowiedzieć się, kto wyraził zgodę na to spotkanie na uniwersytecie i zwolnić
- Szefie, nie możemy tak sobie zwalniać rektorów – oponuje ponownie Ludek
- Jeszcze… – ponownie dodaje Bulterier
- No to wyciągnąć szybko teczkę i przeciek zrobić – Szef już uspokojony – jak brak to dopisać
- Tak jest ! zajmę się tym natychmiast – mówi Kamyk, trzaska obcasami i wychodzi
- Jeszcze wyplenię tą liberalną, czerwoną zarazę – autor książki “Moja Walka”
- Tak Szefie! Porządek musi być! – dodaje Ludek
- Dobrze Panowie, pora brać się do pracy – Szef wstaje z fotela – Jaki więc macie pomysł na ten trybunał ?
- Rozstrzelać? – pozwala sobie na żart Kuchcik.
- Za niedługo – dorzuca Bulterier i znowu uśmiecha się jak Mona Liza.

Szef i zgromadzeni rechoczą. Napięcie opadło.